24.08.2026
Pięciu uczestników. Albo sześciu, dziesięciu, dwunastu — a wszystkie gotowe szablony drabinki są narysowane na 8, 16 i 32. Z Twoją stawką wszystko jest w porządku: drabinka pucharowa zawsze ma tyle miejsc, ile wynosi potęga dwójki, a te niezajęte zamieniają się w wolne losy. Sprawdźmy, ile wolnych losów potrzeba przy 5, 6, 10 i 12 uczestnikach, komu je przydzielić i jak dostać drabinkę, którą można wydrukować albo prowadzić online.
Drabinka pucharowa to drzewo binarne. Każda runda zmniejsza stawkę o połowę: 16 → 8 → 4 → 2 → 1. Żeby ten podział doszedł równo do jednego zwycięzcy, liczba miejsc musi dzielić się na pół w każdym kroku — a tak dzieje się tylko przy potęgach dwójki: 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128.
Pięć, sześć, dziesięć i dwanaście potęgami dwójki nie są, więc nigdy nie wypełnią drabinki co do jednego miejsca. Rozwiązaniem nie jest skreślanie kogokolwiek z listy: zaokrąglasz drabinkę w górę do najbliższej potęgi dwójki i zostawiasz nadmiarowe miejsca puste.
Zwróć uwagę, co przy tym nie ulega zmianie: liczba meczów. Każdy mecz eliminuje dokładnie jednego uczestnika, a odpadają wszyscy oprócz mistrza — turniej to więc zawsze N − 1 meczów. Dwanaście drużyn to 11 meczów, niezależnie od tego, jak dużą drabinkę wokół nich narysujesz. Puste miejsca nie kosztują ani jednej dodatkowej gry.
Wolny los (po angielsku bye) to puste miejsce w drabince — zaślepka tam, gdzie powinien stać przeciwnik. Uczestnik, który wylosował wolny los, w pierwszej rundzie w ogóle nie gra i od razu przechodzi do drugiej. Na papierze rysuje się go jako pustą linię, myślnik albo podpisuje „bye".
Wolny los to nie walkower: walkower przyznaje się wtedy, gdy realny przeciwnik zgłosił się i nie przyszedł, a wolny los to linia pusta od chwili narysowania drabinki, o której wszyscy wiedzą przed startem. Dwie zasady pilnują, żeby był uczciwy:
Całe wyliczenie mieści się w jednej linijce:
wolne losy = najbliższa potęga dwójki − liczba uczestników.
Pięciu uczestników w drabince na 8 miejsc to 3 wolne losy, dwunastu w drabince na 16 — 4, a dwudziestu w drabince na 32 — aż 12. Oto stawki, o które pytają najczęściej:
Jest jeszcze druga przydatna liczba — ile meczów faktycznie rozgrywa się w pierwszej rundzie. Pierwsza runda to połowa drabinki, a każdy wolny los usuwa z terminarza jedną parę, więc mecze w 1. rundzie = uczestnicy − rozmiar drabinki / 2. Przy 12 uczestnikach to 12 − 8 = 4 mecze, przy 5 — tylko jeden. Podstaw swoją stawkę:
Kalkulator wolnych losów
Rozmiar drabinki: 16 · Wolne losy: 4 · Rundy: 4 · Mecze w 1. rundzie: 4 · Mecze łącznie: 11
Obserwuj tę proporcję, gdy liczby rosną: 20 uczestników w drabince na 32 miejsca to 12 wolnych losów, czyli pierwszego dnia gra tylko 8 osób. W tym miejscu system pucharowy przestaje być oczywistym wyborem, a alternatywy omawia jak wybrać format turnieju.
Wolny los to realna przewaga: runda odpoczynku i żadnego ryzyka wpadki na starcie. Powszechnie przyjęta zasada jest prosta — wolne losy dostają najwyżej rozstawieni, zaczynając od numeru 1. Trzy wolne losy oznaczają, że pierwszą rundę pomijają numery 1, 2 i 3; cztery — numery od 1 do 4. Reszta gra, a pary układa się „najsilniejszy przeciw najsłabszemu" wśród pozostałych.
Nie masz rankingu ani rozstawienia? To też w porządku — ale zasadę trzeba ustalić przed losowaniem i powiedzieć na głos: „trzy wolne losy rozlosujemy". Kłótnie wywołuje nie przypadek, tylko reguła wymyślona, gdy nazwiska są już na tablicy. Czym losowanie zwykłe różni się od losowania z rozstawieniem, wyjaśnia artykuł czym jest losowanie w turnieju i czym różni się od rozstawienia.
Najważniejsze do sprawdzenia, gdy ustawiasz wolne losy ręcznie: dwa wolne losy nie mogą trafić na siebie. Para z dwóch pustych miejsc wprowadza do drugiej rundy puste miejsce i ktoś w ćwierćfinale zostaje bez przeciwnika. Standardowa kolejność rozstawienia dla 8 miejsc — 1 · 8 · 4 · 5 · 3 · 6 · 2 · 7 — załatwia to sama, bo brakujące niskie numery lądują naprzeciw najwyższych. Samą kolejność omawia poradnik system pucharowy: co to jest i jak działa drabinka.
Drabinka na 8 miejsc, 3 wolne losy, 3 rundy, 4 mecze łącznie. Numery 1, 2 i 3 od razu w półfinale, jedyny mecz pierwszego dnia to 4 z 5. Z góry na dół drabinka czyta się tak: 1 · bye · 4 · 5 · 3 · bye · 2 · bye. To najbardziej skrzywiony z typowych przypadków: przy pięciu uczestnikach turniej każdy z każdym da wszystkim po cztery gry.
Drabinka na 8 miejsc, 2 wolne losy, 3 rundy, 5 meczów. Odpoczywają numery 1 i 2, w pierwszej rundzie grają 3 z 6 i 4 z 5 — dokładnie ta drabinka, co na obrazku wyżej. Sześć to najwygodniejsza stawka spośród tych, które nie są potęgą dwójki: darmowe przejście dostaje tylko dwoje.
Drabinka na 16 miejsc, 6 wolnych losów, 4 rundy, 9 meczów. Numery od 1 do 6 pomijają pierwszą rundę, zostają dwa mecze: 7 z 10 i 8 z 9. Ponad połowa stawki pierwszego dnia nie gra, więc na turniej jednodniowy dwie grupy po pięć osób z awansem czterech najlepszych do drabinki bywają lepszym pomysłem.
Drabinka na 16 miejsc, 4 wolne losy, 4 rundy, 11 meczów. Odpoczywają numery od 1 do 4, a pierwsza runda to cztery mecze: 5 z 12, 6 z 11, 7 z 10, 8 z 9. Dalej drabinka jest pełna i zachowuje się jak zwykła drabinka na 16 drużyn — dlatego dwanaście, najczęstsza liczba w wyszukiwarce, jest też jedną z najwygodniejszych.
Spora część zapytań w tym temacie sprowadza się do jednego: dajcie pustą drabinkę na 12 drużyn do wydruku. Rzecz, którą trzeba wiedzieć najpierw: pusta drabinka na 12 drużyn to drabinka na 16 miejsc z czterema skreślonymi liniami. Drabinka na 12 linii nie istnieje, więc pierwszą decyzją zawsze jest rozmiar, a nie nazwiska.
Jeśli drukujesz, zrób to w tej kolejności:
Papier ma jedną wadę, która nie ma nic wspólnego ze starannością: dezaktualizuje się. Drużyna wycofuje się godzinę przed startem i cały arkusz trzeba przerysować, a każdy, kto nie stoi przy ścianie, nie zna wyniku. Drabinka prowadzona online rozwiązuje obie sprawy: powstaje od razu w rozmiarze dopasowanym do realnej stawki, wynik sam przesuwa zwycięzcę do następnej rundy, a ta sama strona działa jako link na czat, obraz na ekranie w hali i eksport do obrazka, jeśli papier mimo wszystko jest potrzebny. Nazwy pozostają edytowalne, więc pusta drabinka przygotowana rano po południu staje się tą właściwą.
Niczego nie musisz zaokrąglać ręcznie. W kreatorze tworzenia turnieju w kroku „System przeprowadzenia turnieju" wybierz format Pucharowy, zaznacz wariant do 1 porażki i zdecyduj, czy chcesz mecz o 3. miejsce. Potem dodawaj uczestników — do 128 — i obserwuj listę:
Opis kreatora krok po kroku, gwiazdek-znaczników i opcji mieszania znajdziesz w sekcji pomocy.
Cztery. Dwanaście drużyn wchodzi do drabinki na 16 miejsc, a 16 − 12 = 4. Wolne losy dostają numery od 1 do 4, a pierwsza runda to cztery mecze: 5 z 12, 6 z 11, 7 z 10 i 8 z 9.
Nie powinny. Wolny los przeciw wolnemu losowi wprowadza do drugiej rundy puste miejsce i ktoś w ćwierćfinale zostaje bez przeciwnika. Ustawiaj wolne losy naprzeciw realnych uczestników — standardowa kolejność rozstawienia robi to sama, a jeśli układasz drabinkę ręcznie, sprawdź pary przed pierwszym meczem.
Rozlosuj i ogłoś tę zasadę przed losowaniem, a nie po nim. Wolny los jest wart całego meczu, więc jedyne, co czyni go akceptowalnym, to fakt, że wszyscy z góry wiedzieli, jak zostanie przydzielony.
Zadziała, ale spójrz na proporcje: 20 w drabince na 32 miejsca to 12 wolnych losów, więc w pierwszej rundzie gra tylko 8 osób. Na turniej jednodniowy grupy z awansem do drabinki albo system szwajcarski dadzą każdemu więcej gier w tym samym czasie.
Traktuj go jako pominiętą rundę, a nie wygrany mecz — nie było przeciwnika ani wyniku. Ma to znaczenie przy porównywaniu bilansów: uczestnik, który przeszedł przez wolny los, rozegrał o jedną grę mniej niż ten, kto zaczynał od pierwszej rundy.
Gdy znasz już rozmiar drabinki, utwórz turniej — a wolne losy trafią tam, gdzie powinny. Krótki przegląd samego narzędzia znajdziesz na stronie generatora drabinki turniejowej.